جلال الدین طاهری اصفهانی، آن روزها، این‌ روزها

پیرمرد را دوبار دیدم، اول‌بار بهار ۱۳۸۴، پیش از انتخابات ریاست جمهوری. در منزلش، اصفهان. اندکی مریض احوال، اما برق چشمانش جاری بود.

عکسی که بیشتر دوست دارم از آن روز، نصیب کسوف شد:
جلال‌الدین طاهری اصفهانی

دیدار بعدی چهار سال بعد، یا به‌تر بگویم کم‌تر از چهار سال پیش بود. پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸. آبان‌ماه، در شهر قم، منزل حسین‌علی منتظری، کنار پیکر بی‌جانش.
پیرمرد سرپا بود، ولی چشمانش دیگر نوری نداشت. گریان و نالان بر سینه می‌کوبید.

عکسهای بیش‌تر از آن شب:
شبی در منزل آیت‌الله منتظری، کسوف 

آیت‌الله، امروز، بر اثر تنگی نفس، انسداد تنفسی درگذشت.